Projekt ustawy o niektórych zawodach medycznych - kwalifikacje, specjalizacje, kształcenie. Cz. II

mgr Katarzyna Baron

Jeżeli kwalifikacje zawodowe do wykonywania danego zawodu medycznego uzyskuje się w ramach kształcenia na kierunku studiów (określonym w ustawie - Prawo o szkolnictwie wyższym),  w specjalności na kierunku studiów, lub na studiach podyplomowych – kształcenie to musi odpowiadać wymaganiom rozporządzenia, które określi minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego. Osoba wykonująca zawód medyczny lub inny zawód, mający zastosowanie w ochronie zdrowia ma prawo i obowiązek stałego aktualizowania wiedzy i umiejętności w danym zawodzie medycznym przez uczestnictwo w różnych rodzajach i formach doskonalenia zawodowego. Doskonalenie zawodowe w zawodzie, może być realizowane przez: szkolenie specjalistyczne (specjalizacja), kursy kwalifikacyjne, kursy doskonalące, samokształcenie.

Specjalizacja (śródtytuł)

Specjalizacja ma na celu uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji w określonej dziedzinie oraz tytuł specjalisty w danej dziedzinie. Osoby, wykonujące zawód medyczny mogą przystąpić do specjalizacji, jeżeli posiadają staż pracy i kwalifikacje oraz uzyskały pozytywny wynik postępowania kwalifikacyjnego (ocena formalna wniosku, postępowanie konkursowe w przypadku, gdy liczba wnioskujących przekroczy liczbę wolnych miejsc, polegające na dodatkowym przeprowadzeniu rozmowy kwalifikacyjnej), oceniającego wiedzę oraz predyspozycje kandydata w zakresie danej dziedziny, przeprowadzanego przez organizatora kształcenia.

Postępowanie kwalifikacyjne (bold)

Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza się w terminie 30 dni od dnia określonego jako ostateczny termin składania wniosku o rozpoczęcie specjalizacji. Tytuł specjalisty w określonej dziedzinie można uzyskać po odbyciu specjalizacji zgodnie z programem specjalizacji pod kierunkiem kierownika specjalizacji oraz po złożeniu państwowego egzaminu specjalizacyjnego. Państwowy egzamin specjalizacyjny dla danej specjalności organizuje CEM, a przeprowadza państwowa komisja egzaminacyjna. Jest on przeprowadzany dwa razy w roku: w sesji wiosennej i jesiennej. Składa się on z dwóch części: egzaminu teoretycznego i praktycznego.

Egzamin praktyczny jest przeprowadzany przed teoretycznym i jego pozytywny wynik stanowi warunek dopuszczenia do egzaminu teoretycznego. Tytuł specjalisty uprawnia do samodzielnego wykonywania czynności zawodowych określonych programem specjalizacji. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, dla danego zawodu medycznego, rodzaj czynności zawodowych, do udzielania których wymagane są dodatkowe kwalifikacje uzyskane w toku specjalizacji i kursów kwalifikacyjnych, wraz z określeniem tych kwalifikacji, kierując się potrzebami rynku pracy w ochronie zdrowia i zapewnieniem bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów oraz programem danego rodzaju kształcenia.

Samokształcenie (śródtytuł)

Samokształcenie odbywa się przez udokumentowany udział w posiedzeniach szkoleniowych, kursach towarzystwa naukowego, warsztatach szkoleniowych, internetowych programach edukacyjnych, kongresach, zjazdach, konferencjach i sympozjach naukowych, a także przygotowanie i wygłoszenie referatu na posiedzeniu szkoleniowym, kongresie, zjeździe lub konferencji, przygotowanie rozprawy doktorskiej lub habilitacyjnej oraz opublikowanie jako autor lub współautor książki naukowej, artykułu naukowego, tłumaczenie artykułu naukowego lub popularnonaukowego.

Kształcenie (śródtytuł)

Podmiotem prowadzącym rejestr organizatorów kształcenia, zwany dalej ,,rejestrem jednostek”, jest Centrum. Organizator kształcenia w celu uzyskania wpisu do rejestru jednostek, składa wniosek do Centrum, nie później niż 3 miesiące przed planowanym rozpoczęciem kształcenia. Centrum dokonuje wpisu do rejestru jednostek oraz wydaje zaświadczenie o tym wpisie w terminie 7 dni od dnia wpływu wniosku, o wpis do rejestru wraz z wymaganymi dokumentami. Koszt doskonalenia zawodowego ponosi, odbywająca je osoba lub jednostka prowadząca szkolenie.

Jeżeli do wykonywania zadań zawodowych na danym stanowisku pracy niezbędne jest ukończenie specjalizacji, kursu kwalifikacyjnego lub doskonalącego pracodawca jest obowiązany ułatwić pracownikowi zdobycie kwalifikacji niezbędnych do wykonywania tych zadań. Osoba wykonująca zawód medyczny zatrudniona na podstawie umowy o pracę odbywa doskonalenie zawodowe na swój wniosek, na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę do organizatora kształcenia.

Wymiar urlopu szkoleniowego dla osoby wykonującej zawód medyczny podejmującej doskonalenie zawodowe na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę na udział w obowiązkowych zajęciach w ciągu całego okresu trwania doskonalenia zawodowego wynosi 28 dni roboczych. Natomiast wymiar urlopu dla osoby przystępującej do egzaminu państwowego (ze specjalizacji) wynosi do 6 dni roboczych i jest ustalany przez pracodawcę w zależności od czasu trwania doskonalenia zawodowego i egzaminów.

Specjalizacje, kursy kwalifikacyjne lub doskonalące mogą być dofinansowane ze środków publicznych przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, w ramach posiadanych środków i limitów miejsc szkoleniowych dla poszczególnych rodzajów doskonalenia zawodowego.